Η Μπουρού
Ιούνιος 2026
Το τελευταίο τεύχος!
Η Μπουρού
Ιούνιος 2026
Σε έναν κόσμο που αλλάζει με ταχύτητα που ζαλίζει, υπάρχουν πράγματα που παραμένουν. Η τιμιότητα. Η αλληλεγγύη. Η υπευθυνότητα απέναντι στον άλλον και στη φύση. Αυτές δεν είναι απλώς λέξεις χαραγμένες σε έναν κώδικα του περασμένου αιώνα — είναι ο πυρήνας του Προσκοπισμού, και η αναγκαιότητά τους σήμερα είναι μεγαλύτερη από ποτέ.
Ζούμε σε εποχή όπου η ατομικότητα υπερτερεί της κοινότητας, όπου η γρήγορη ικανοποίηση αντικαθιστά την υπομονή, και όπου η οθόνη έχει πάρει τη θέση του τραγουδιού και του κύκλου της φωτιάς.
Κι όμως, κάθε φορά που ένας νέος άνθρωπος στήνει για πρώτη φορά τη σκηνή του, μαθαίνει τους αστερισμούς ή βοηθάει έναν άλλο πρόσκοπο σε μια δύσκολη στιγμή, κάτι αλλάζει μέσα του. Κάτι που καμία εφαρμογή δεν μπορεί να αντικαταστήσει.
Ο Προσκοπισμός δεν μας ζητά να αγνοήσουμε τον σύγχρονο κόσμο. Μας ζητά να τον αντιμετωπίσουμε καλύτερα — με χαρακτήρα, με αξίες, με έτοιμο μυαλό και ανοιχτή καρδιά.
Αυτές οι αξίες δεν κληρονομούνται. Χτίζονται, βήμα βήμα, σε κάθε συγκέντρωση, σε κάθε εκδρομή, σε κάθε κατασκήνωση. Και αυτό, ακριβώς αυτό, είναι το δώρο που δίνει ο Προσκοπισμός σε κάθε νέο άνθρωπο που τον εμπιστεύεται.
Μάριος Δεστέφανος - Μπαλού
Τα λέμε στη μεγάλη πυρά!
Καλή κατασκήνωση 40!
Η νέα χρονιά ξεκίνησε με πολλή ενέργεια και ωραίες δράσεις!
Κάναμε διαγωνισμό “μάστερ-σεφ” και τα λυκόπουλα μας έδειξαν τις μαγειρικές τους ικανότητες! Ό,τι περίσσεψε από το φαγητό το μοιράσαμε σε άτομα που το είχαν ανάγκη στις γύρω περιοχές.
Ο Φεβρουάριος ήταν ένας χαλαρός μήνας για εμάς! Πολλές δράσεις στη δεξαμενή και πολλά παιχνίδια!
”Κλάσικ” συγκεντρώσεις στη λέσχη με πολλή όρεξή για παιχνίδι!!
Επίσκεψη της Αγέλης στο Θέατρο: παρακολουθήσαμε την παράσταση «Ο Γύρος του Κόσμου σε 80 μέρες»
Λίγο πριν πλησιάσει το Πάσχα, αποχαιρετήσαμε την αγέλη μας με έναν διαγωνισμό παιχνιδιών! Οι εξάδες διαγωνίστηκαν σε μπόουλινγκ, πινγκ πονγκ, Τζένγκα και πολλά άλλα παιχνίδια! Μια μικρή πρώτη γεύση για το πρωτάθλημα τις κατασκήνωσης :))
Εκδρομή στο Αγκίστρι: Η αγέλη μας φιλοξενήθηκε στο σχολείο του νησιού! Η δεύτερη εκδρομή μας για φέτος!
Την απολαύσαμε όσο τίποτα, περιηγηθήκαμε στο νησί, χαζέψαμε στο ηλιοβασίλεμα και ήρθαμε ακόμη πιο κοντά μεταξύ μας⭐️
Τελευταίες συγκεντρώσεις λίγο πριν την κατασκήνωση! Η χρονιά κλείνει με μια σπέσιαλ συγκέντρωση ! Μαζευτήκαμε στην αγαπημένη μας λέσχη και παρακολουθήσαμε πολλές μικρού μήκους ταινίες, καθεμία από αυτές είχε και ένα κοινωνικό μήνυμα.
Αποχαιρετήσαμε την αγέλη μας έπειτα από μια γεμάτη χρονιά και ανυπομονούμε να την ανταμώσουμε στη φετινή κατασκήνωση.
Τρεις ημέρες στην Αίγινα ήταν αρκετές για να γεμίσουν τα σακίδιά μας με εικόνες, εμπειρίες και όμορφες αναμνήσεις. Η φιλοξενία στο σχολείο έξω από τη χώρα του νησιού αποτέλεσε την ιδανική αφετηρία για μια εκδρομή που συνδύασε φύση, ιστορία και περιπέτεια.
Η δεύτερη ημέρα μάς χάρισε μια μοναδική πορεία μέσα από τα μονοπάτια της Αίγινας. Από τον επιβλητικό Άγιο Νεκτάριο έως την ατμοσφαιρική Παλαιόχωρα, περπατήσαμε ανάμεσα στα ίχνη μιας άλλης εποχής, εκεί όπου δεκάδες βυζαντινές εκκλησίες στέκουν ακόμη ως σιωπηλοί μάρτυρες της ιστορίας. Η διαδρομή κορυφώθηκε στον μεγαλοπρεπή Ναό της Αφαίας, που δεσπόζει στο νησί και ανταμείβει κάθε επισκέπτη με την ομορφιά και την ιστορία του.
Την τελευταία ημέρα, η πόλη και το λιμάνι της Αίγινας μετατράπηκαν στο σκηνικό ενός ζωντανού παιχνιδιού πόλεως. Μέσα από γρίφους, εξερεύνηση και συζητήσεις με τους κατοίκους, γνωρίσαμε καλύτερα την ιστορία, τις γειτονιές και τον χαρακτήρα του νησιού.
Μια εκδρομή γεμάτη βήματα, ανακαλύψεις και χαμόγελα, που μας θύμισε πως κάθε τόπος έχει τις δικές του ιστορίες αρκεί να αφιερώσεις λίγο χρόνο για να τις ακούσεις.
Ύστερα από αρκετά χρόνια, η ομάδα του 40 συμμετείχε ξανά σε εκδρομή κλάδου, ταξιδεύοντας την Πρωτομαγιά προς τη Σαλαμίνα για την 13η Συνάντηση Ενωμοτιών.
Από το Πέραμα περάσαμε απέναντι στα Κονάκια Σαλαμίνας με το πλοίο και βρεθήκαμε ανάμεσα σε περισσότερους από 250 προσκόπους από όλη την περιφέρεια. Μέσα σε λίγες ώρες, άγνωστα πρόσωπα έγιναν νέοι φίλοι. Παίξαμε μαζί, μάθαμε μαζί, μαγειρέψαμε μαζί, φάγαμε μαζί, γελάσαμε μαζί και μοιραστήκαμε εμπειρίες που μας ένωσαν ακόμα περισσότερο.
Οι δραστηριότητες και τα παιχνίδια γέμισαν το διήμερο με ενέργεια και ενθουσιασμό, ενώ η εμπειρία της βάρκας έδωσε έναν ξεχωριστό χαρακτήρα στην εκδρομή. Πάνω απ’ όλα, όμως, αυτό που θα μείνει στη μνήμη μας είναι το αίσθημα ότι, παρότι ερχόμαστε από διαφορετικές γωνιές, μας ενώνουν οι ίδιες αξίες, οι ίδιες εμπειρίες και η ίδια προσκοπική καρδιά.
Ένα διήμερο γεμάτο νέες γνωριμίες, δυνατές στιγμές και αναμνήσεις που θα μας συντροφεύουν για πολύ καιρό.
Στο εαρινό εξάμηνο παρόλο που μας βρήκαν εξετάσεις, δουλειές και υποχρεώσεις μείναμε όσο γίνεται πιστοί στον προγραμματισμό μας. Έτσι καταφέραμε και κάναμε παραγωγή μιας ταινίας μικρού μήκους! Τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν με επιτυχία και η ταινία μας θα πάει στο φεστιβάλ Δράμας!
Λίγο πιο μετά βρεθήκαμε για να κατασκευάσουμε σπίτια για τις γάτες της γειτονιάς. Η Δεξαμενή και άλλα σημεία, στολίστηκαν με κομψές και βολικές σουίτες εφοδιασμένες με ζεστές κουβέρτες.
Δεν θα μπορούσαμε να λείψουμε από την παρουσίαση που έγινε φέτος στις 14/3, όπου με μαζική προσέλευση τραγουδήσαμε ένα τραγούδι που φτιάξανε οι ανιχνευτές, αφιερωμένο στη περσινή κινητή και παρουσιάσαμε τις δράσεις μας με χιουμοριστικά σκετσάκια.
Κάπου μέσα σε όλα αυτά, τα άγχη και τα διαβάσματα, χρειάστηκε να έρθουμε σε επαφή με την φύση! Έτσι και έγινε μετά το Πάσχα, όπου βρεθήκαμε στη λίμνη Δόξα, κάτω από την χιονισμένη Ντουρντουβάνα και μέσα στο ομιχλώδες δάσος. Έκανε πολύ κρύο, όμως που και που ξεπρόβαλε ο ήλιος από τις φυλλωσιές και καθόμασταν να ζεσταθούμε! Περπατήσαμε αρκετά, κάναμε έρευνα στην αρχαία Φενεό, μαγειρέψαμε υπέροχα φαγητά και πολλά πολλά άλλα δικά μας...
Τέλος, μέσα σε όλο αυτό το διάστημα, ξεκινήσαμε και την οργάνωση της ΜΔΥ μας στην Λήμνο και τον Αγ, Ευστράτιο, που πλησιάζει….
Υπάρχουν βραδιές που μας θυμίζουν γιατί αξίζει να διατηρούμε ζωντανή τη Λέσχη μας. Βραδιές που φέρνουν ξανά κοντά παλαιούς διαφορετικών γενεών, ενωμένους από κοινές αναμνήσεις, εμπειρίες και φιλίες που γεννήθηκαν στο 40ό. Μια τέτοια βραδιά ζήσαμε την Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2026.
Η Λέσχη γέμισε χαμόγελα, γέλια και ζωηρές συζητήσεις, καθώς περίπου 40 παλαιοί του Συστήματος ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της ΕΠΠ40. Λυκόπουλα, Πρόσκοποι, Ανιχνευτές και Βαθμοφόροι από διαφορετικές εποχές συναντήθηκαν ξανά, ενώ δεν έλειψαν και πρόσωπα που είχαμε να δούμε εδώ και δεκαετίες.
Η αφορμή για αυτή τη μοναδική συνάντηση ήταν η παρουσίαση του πρώτου ελληνικού single malt whisky, του «The Whisky Friends #1», ενός ουίσκι που δημιουργήθηκε «από φίλους, για φίλους».
Πίσω από αυτό το ξεχωριστό εγχείρημα βρίσκεται μια παρέα εννέα φίλων, οι The Whisky Friends. Ιδιαίτερη χαρά και περηφάνια για όλους μας αποτελεί το γεγονός ότι τέσσερις από αυτούς είναι παλαιοί του 40ού ΣΠΑ: ο Κούκου, ο Σκίουρος, ο Μπαγκήρα και το Κογιότ. Η παρουσία τους έδωσε ακόμη πιο έντονο χαρακτήρα στη βραδιά και υπενθύμισε πως οι δεσμοί που δημιουργούνται στο 40 μπορούν να εξελιχθούν σε φιλίες ζωής και δημιουργικές συνεργασίες.
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκε μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα γευσιγνωσία πέντε single malt whiskies, με αποκορύφωμα φυσικά τη δοκιμή του πρώτου ελληνικού single malt. Τα ουίσκι συνοδεύτηκαν από προσεκτικά επιλεγμένα γευστικά ταιριάσματα, που ανέδειξαν τα αρώματα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους.
Πέρα όμως από τη γευστική εμπειρία, οι παρευρισκόμενοι είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν ολόκληρη τη διαδικασία παραγωγής του ουίσκι. Οι δημιουργοί μοιράστηκαν μαζί μας την ιστορία πίσω από την ιδέα, τις προκλήσεις που αντιμετώπισαν, τις δυσκολίες της παραγωγής και την πορεία που οδήγησε τελικά στη δημιουργία του πρώτου ελληνικού single malt whisky. Οι ερωτήσεις ήταν πολλές και η συζήτηση ιδιαίτερα ζωντανή, αποδεικνύοντας το μεγάλο ενδιαφέρον που προκάλεσε το εγχείρημα.
Όπως συμβαίνει πάντα στις καλύτερες συναντήσεις της ΕΠΠ40, η βραδιά συνεχίστηκε με φαγητό. Εκεί, στα γνώριμα πηγαδάκια, οι ιστορίες του 40ού ξαναζωντάνεψαν, παλιές αναμνήσεις ήρθαν στην επιφάνεια και φίλοι που είχαν χρόνια να συναντηθούν βρήκαν την ευκαιρία να ξαναπιάσουν το νήμα από εκεί που το είχαν αφήσει.
Ήταν μια βραδιά που συνδύασε τη γνώση, τη γευστική εμπειρία και, πάνω απ’ όλα, τη χαρά της συνάντησης. Μια βραδιά που επιβεβαίωσε ότι το 40ό δεν είναι μόνο οι αναμνήσεις μας· είναι οι άνθρωποί του. Και γι’ αυτό θα μείνει ως μία ακόμη όμορφη σελίδα στην ιστορία της ΕΠΠ40.
Στέλιος Περιστέρης - Μπαγκήρα
Το Σάββατο 7 Φεβρουαρίου στο Hub Events έλαβε μέρος για 3η συνεχόμενη χρονιά το αποκριάτικο πάρτι του συστήματος μας με θέμα " Το 40ο σε προσκαλεί βάλε κάτι πορτοκαλί". Παλαιοί πρόσκοποι, φίλοι του συστήματος, γονείς και τα αρχηγεία έδωσαν το παρόν τους σε μια νύχτα όπου το πορτοκαλί, το χρώμα του συστήματος, κυριαρχούσε.
Πάνω από 90 συμμετέχοντες διασκέδασαν μέχρι το πρωί χορεύοντας, τραγουδώντας και πάνω από όλα δημιούργησαν μια ιδιαίτερα ζεστή βραδιά όπως ταιριάζει στα γλέντια του τεσσαρακοστού. Η ενεργή συμμετοχή μας διατηρει το αποκριάτικο πάρτυ ζωντανό και η απορία παραμένει ποιο θα είναι το θέμα στο επόμενο αποκριάτικο πάρτι;
Φώτης Γαιτάνος - Ίκι
Δύο σκάφη, δύο πληρώματα, δύο skipper, δύο μέρες. Μία παρέα, ένα πνεύμα μία ομάδα. Ιστιοπλοϊκή δράση 40ης για άλλη μια φορά. Είμαστε ακόμα εδώ.
Έχουμε το πνεύμα που μας ενώνει σε μια ομάδα μόλις βρεθούμε μαζί. Αναπολούμε τις κοινές στιγμές που μας ενώνουν ενώ πλέουμε πλησίστιοι με μέτριους ανέμους από μαρίνα Αλίμου προς Αίγινα.
Δύση και βραδινή πλεύση με προορισμό το λιμάνι της Αίγινας. Ζούμε νέα περιπέτεια που προστίθεται στις παλαιότερες δυναμώνοντάς τους δεσμούς και θυμίζοντάς μας ποιοι είμαστε μέσα στην 40η. Διανυκτέρευση Αίγινα θαλασσινά, τσίπουρα, συζητήσεις, γέλια δεν μπορεί να γίνει καλύτερα.
Πρωινό στο Αιάκειο συνδεδεμένο και αυτό άρρηκτα με την ιστορία μας. Απόπλους και αγώνας με ιστία (όχι χωρίς ζαβολιές). Οι τσούχτρες που έχουν κατακλύσει τη θάλασσα με ευθύνη όλων μας, συνεπεία της επιπολαιότητας και της αδιαφορίας μας, απαγορεύουν στους τολμηρούς της παρέας την είσοδο.
Δύο σκάφη δεμένα σε παραβολή, δύο κουζίνες, πολλά εδέσματα μία παρέα ένα πνεύμα που μας ενώνει. Απόπλους απογευματάκι επιστροφή προς Άλιμο με ισχυρό άνεμο. Τα σκάφη ασφαλή οι καπετάνιοι στις θέσεις τους καμία ανησυχία.
Προσθέσαμε στις αναμνήσεις μας άλλη μια υπέροχη δράση. Ευχαριστίες στους διοργανωτές που ξοδεύονται να μας την χαρίσουν. Ας είμαστε περισσότεροι την επόμενη φορά αξίζει. Ου μόνον σοι αλλά πάσι.
Θάνος Κουρεμένος - Ρίκι Τίκι Τάβι
Πέρσι έγινε η αρχή και φέτος το Μάρτιο έγινε η επανάληψη.Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά πήγαμε στην Εθνική Λυρική Σκηνή στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Φέτος παρακολουθήσαμε την κωμική όπερα Φάλσταφ του Τζουζέπε Βέρντι. Πάνω από 20 οι συμμετοχές τόσο από Παλαίους όσο και από φίλους του Συστήματος. Σαν γνήσιοι τεσσαρακοστιανοί δεν ξεχνάμε ότι και η τέχνη είναι μέρος της κουλτούρας μας.
Φώτης Γαϊτάνος - Ίκι
Πριν από δύο χρόνια μια μικρή παρέα παλαιών πάνω στην συζήτηση πέταξε την ιδέα για το εαρινό βουνό. Ψάχνοντας για ένα βουνό κοντά στην Αθήνα, με εύκολη πρόσβαση, παρκάρεις απ' εξω, και ωραίες ταβέρνες, το Μαίναλο ήταν μονόδρομος. Το πρώτο Σαββατοκύριακο του Μαΐου γεμάτοι όρεξη για εαρινό περπάτημα στην κορυφή ξεκινήσαμε. Που να φανταστούμε ότι την Κυριακή 3 Μαΐου θα χιόνιζε στο καταφύγιο. Στην ταβέρνα πριν την επιστροφή στην Αθήνα αισθανθήκαμε ότι τα δύο πρώτα εαρινά βουνά ήταν το ζέσταμα και ήδη σχεδιάζουμε το τρίτο.
Φώτης Γαϊτάνος - Ίκι
Την Κυριακή 17 Μαΐου 2026 πραγματοποιήθηκε στη λέσχη, για πρώτη φορά, τουρνουά σκάκι ανοιχτό σε όλη την οικογένεια του 40ου. Αγέλη, Ομάδα, Κοινότητα, Αρχηγείο, Δίκτυο, Παλαιοί, Γονείς και φίλοι. Ευπρόσδεκτοι όλοι!
Με έναυσμα το ενδιαφέρον που είχε παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών “κατασκηνωτικών” παρτίδων, αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε ένα πιο οργανωμένο εγχείρημα.
Έτσι στις 11 το πρωί η λέσχη της αγέλης ήδη είχε μετατραπεί σε “αίθουσα σκακιστικού συλλόγου” με τραπέζια, σκακιέρες ρολόγια, αλλά και ένα μικρό μπουφέ έτοιμα να υποδεχθούν τους σκακιστές!
Η συμμετοχή ήταν αρκετά ικανοποιητική, και παρόλο που είχαμε μερικές ακυρώσεις της τελευταίας στιγμής, τελικά το σύνολο των παικτών έφτασε τους 13.
Οι παρτίδες ήταν Rapid 15' +10'' ενώ το τουρνουά διεξήχθη με format Swiss-System.
Γύρω στις 3 το απόγευμα το τουρνουά ολοκληρώθηκε, αφού μας χάρισε μερικές ευχάριστες ώρες γεμάτες σκάκι και καλή παρέα!
Για την ιστορία πρώτος νικητής αναδείχθηκε ο Θάνος Κουρεμένος - Ρικι Τικι Τάβι, ενώ στη δεύτερη θέση ισοβάθμισαν οι Άγγελος Γκούσης - Κορντοφάν, Αλέξανδρος Κασσιμάτης και Μάριος Αποστόλου - Αλεπούς.
Ένα τουρνουά που σκοπεύουμε να καθιερωθεί όσο υπάρχει ενδιαφέρον για το σκάκι στη μεγάλη μας οικογένεια.
Μάριος Αποστόλου - Αλεπούς
Στείλτε τις δικές σας ιστορίες για τη "Μπουρού" στο email: bourou@40spa.org
«Καλή Ανάβαση», Αδελφέ Στέλι-ο!
Γέλια, γέλια, γέλια!… γέλια πολλά, συχνά, δυνατά, ακράτητα, με λυγμούς, με δάκρυα. Γέλια για πολλή ώρα. Γέλια αθώα, πηγαία, καθάρια.
Κοιτάζω τις φωτογραφίες. Λυκόπουλα, πρόσκοποι μικροί, μετά μεγαλύτεροι, μετά ανιχνευτές. Σε εκδρομές, σε βουνά, σε κατασκηνώσεις, σε αναβάσεις, σε παιχνίδια, σε εκδηλώσεις. Δυσκολεύομαι να βρω μια φωτογραφία που να μην γελάει ο Φίλος μας (και σ’ αυτές που ‘δεν’, σίγουρο είναι ότι γελάμε μαζί αμέσως μετά που θα ακουστεί το ‘κλικ’). Ακόμα και σ’ αυτήν της τελετής της πρώτης μας ανάβασης, της Ανάβασης Προσκόπων με τα μαντήλια στο χώμα και τις μπεζ-χακί στολές όπου ο Πάνθηρας με τον Σιλ χαιρετούν προσκοπικά και καλωσορίζουν τον αρχάριο πρόσκοπο στην οικογένεια της Ομάδας. Εκεί στέκεται και κοιτάζει – ποιος ξέρει τι έχει στο μυαλό του εκείνη τη στιγμή…
Περπάτησε μαζί μας το Μονοπάτι: των Λυκοπούλων, του δάσους, του Τεσσαρακοστού, της φιλίας, της προσκοπικής τιμής. Αυτό σημαίνει πολλά πράγματα που δυστυχώς δεν μπορούν να καταλάβουν όσοι «δεν έζησαν μαζί μας» . Για εμάς όμως που ζήσαμε δίπλα σ’ αυτόν τον ξεχωριστό πρόσκοπο, ήταν αρκετά για να γνωρίσουμε το ανάστημα του και να δεθούμε μαζί του αδελφικά.
Πιτσιλωτός ήταν ο Στέλιος. Ζαρκάδι μετά. Τα Ζαρκάδια κάθονταν στους πρώτους πάγκους δίπλα στον ιστό της σημαίας στον χώρο συγκεντρώσεων της Λέσχης μας. Έτσι έλεγε και καυχιόταν: «καθόμαστε πρώτοι γιατί είμαστε ΚΑΙ οι πρώτοι» -εκτός από άλλα πράγματα, οι καλύτεροι, οι γρηγορότεροι (σαν ζαρκάδια), οι δυνατότεροι, οι εξυπνότεροι και ούτω κάθ’ εξής- ο κατάλογος ήταν ατέλειωτος ανάλογα με την περίσταση. Ό,τι πίστευε για τον εαυτό του το μεταλαμπάδευε και στην ομάδα που συμμετείχε - και όχι μόνο στην Πιτσιλωτή και στα Ζαρκάδια- αλλά και σε μικρές ομάδες εργασίας, παρέες, φίλους, συνεργάτες, για να τους δώσει ανάταση, υπερηφάνεια, κίνητρο, ζωντάνια, ζωή.
Ένας μικρός ηγέτης, με μεγάλη καρδιά.
Μα ήταν και ο «Κρίκος» - ο κρίκος μας. Ένας κρίκος γερός-δυνατός για τους διάφορους φίλους του, από διαφορετικά μέρη της γής και διαφορετικά μετερίζια. Από την Αθήνα που μεγάλωσε και την Θεσσαλονίκη που έζησε τα περισσότερα χρόνια του. Είτε ήταν από χρυσάφι αν ήταν παλιοί είτε ήταν από ασήμι αν ήταν νέοι, έστηνε μαζί τους μια σκηνή. Θεατρική; Μουσική; Σατιρική; Σκωπτική; Δημιουργική; Μια σκηνή που ήθελες να πρωταγωνιστήσεις μαζί του – γιατί οι υπόλοιποι εκτός σκηνής δεν περνούσαν και τόσο καλά… Όποιοι και αν ήταν αυτοί, ακόμα και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας (κυριολεκτώ). Στην τελετή των 70 χρόνων του ΣΕΠ στο Μέγαρο της Πτολεμαίων 1 κρατούσε τον δίσκο με τα μπατόν-σαλέ όλο και ψηλότερα από το κανονικό καθώς σέρβιρε τον ‘υψηλό’ καλεσμένο.
Ένα αυθεντικό πειραχτήρι.
… «και κάθε μέρα να κάνεις μια καλή πράξη». Σαν παιδιά όταν το πρωτ’ ακούσαμε στην υπόσχεση των λυκοπούλων δεν καταλάβαμε τι ακριβώς σημαίνει αυτό. Ο Στέλιος μας το εξήγησε με τον καλύτερο τρόπο στα χρόνια της ζωής του, ότι αυτό ουσιαστικά σημαίνει ‘να δίνεις’ – και αυτό έκανε. Ακόμα και όταν δεν είχε χρήματα έδινε τα πιο πολύτιμα του, αγάπη, συμπόνοια, ελπίδα, μεταξύ τόσων άλλων.
Ένας πραγματικός Πρόσκοπος «…για το καλό»
Πάντα, πάντα, πάντα
Ναι, Πάντα, Πάντα, Πάντα!
Τώρα, δεν μπορούμε να κρατήσουμε τα δάκρυά μας.
Κι όμως θα τον χαιρετίσουμε στο μονοπάτι αυτό της τελευταίας Ανάβασης με γέλια, όπως πάντα και έτσι θα τον θυμόμαστε. Με χαρές και
Με γέλια, με γέλια, με γέλια!
Εξάλλου…
Ο-ΧΙ! ΔΕΝ ΧΩ-ΡΙ-ΖΟ-ΜΑΣΤΕ! (τραγουδάγαμε πιο δυνατά απ΄τους άλλους)
Πάντα, πάντα, πάντα
Ναι, Πάντα, Πάντα, Πάντα μαζί – Αδελφέ μας.
(Στην Μνήμη του Στέλιου Γαρδέλλη – ειλικρινά δεν πιστεύω ότι το γράφω αυτό!)
ΔΗΜΗΤΡΗΣ Π. ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ